Kraków w nowych czasach – tydzień 104.

Ostatnia aktualizacja: 04.05.2026 r.

„Kraków w nowych czasach” po raz 104., a w sumie po raz 405. Jak zawsze zaczynamy od skrótu spraw ponadkrakowskich:

1. Po majówce.
2. 1 maja to przede wszystkim rocznica przystąpienia Rzeczpospolitej do UE.
3. 3 maja – rocznica Konstytucji.
4. Prezydent blokuje, bo chce ustroju prezydenckiego.
5. Krajowa Rada Sądownictwa i pisowski gambit.
6. Uwolnienie wielkiego bohatera.

I sprawy krakowskie w skrócie:

1. Krakowskie święto flagi.
2. Krakowski 3 maja.
3. PiS i 3 maja.
4. Jak łatwo być prezydentem Krakowa.
5. Referendum się zbliża.
6. Ataki i co po atakach.
7. Holdingowe święta i plany.

Szerzej sprawy ponadkrakowskie:

1. Po majówce. Jak zawsze przełom kwietnia i maja to okazja do świętowania, odpoczywania, ale i bardziej czynnych działań. Jak Polska długa i szeroka – wszędzie goście. Choć nie wszędzie, bo podobno w Bieszczadach mniej ludzi, bo przestraszyli się niedźwiedzi. Ludzie odpoczywali, jak mogli. W domach, na wczasach, turystycznie, sportowo, ale i pracowicie. Jak zawsze co roku. To już nasza tradycja.

2. 1 maja to przede wszystkim rocznica przystąpienia Rzeczpospolitej do UE. Te ostatnie 22 lata to najlepsze lata Rzeczpospolitej w historii, to najlepsze lata w historii Krakowa. Cieszymy się wieloletnim pokojem, bezpieczeństwem, dobrobytem i rozwojem, choć wiele jest jeszcze do zrobienia. Już prawie nie pamiętamy o 1 maja jako święcie ludzi pracy, święcie tak skompromitowanym w czasach komunizmu, nie tylko w Polsce.

3. 3 maja – rocznica Konstytucji. Konstytucja 3 Maja to jeden z najważniejszych symboli Państwa Polskiego, dowód mądrości władzy i narodu, moment historyczny konstytuujący Polskę i polski patriotyzm. Potem były kolejne rozbiory i niewola, ale ten symbol był dowodem siły i świetności Rzeczpospolitej i znakiem naszej wielkości i państwowości. Niestety, po Konstytucji 3 Maja była Targowicka Konfederacja, i to w imię Polski i patriotyzmu. Ale Polska zwyciężyła i co roku święcimy rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, a dla Targowiczan wieczna hańba.

4. Prezydent blokuje, bo chce ustroju prezydenckiego. Prezydent Nawrocki zawetował już ponad 30 ustaw, także takich niepolitycznych, jak ustawę ws. kontroli kryptowalut, prostych rozwodów, kontroli cyberbezpieczeństwa, ale i ustawę ws. SAFE. Powody podawane to jedno, ale najważniejsze są powody polityczne, czyli chęć zmiany ustroju konstytucyjnego na prezydencki. Chyba jednak nie chce pamiętać, że każda władza się kiedyś kończy i taki ustrój prezydencki może nie być dobry dla jego politycznej strony.

5. Krajowa Rada Sądownictwa i pisowski gambit. I właśnie mamy taką sytuację. Kiedyś PiS uchwalił ustawę, że to Sejm ma uchwalać skład KRS, teraz wykorzystała to rządząca koalicja, przyjmując ustawą sejmową listę zarekomendowaną przez sędziów w pregłosowaniach. I co na to PiS? Zaskarżył tę ustawę, a Trybunał Konstytucyjny im to zaakceptował. Kompletna polityczna schizofrenia.

6. Uwolnienie wielkiego bohatera. Dzięki pomocy wielu udało się uwolnić wielkiego bohatera Andrzeja Poczobuta. Amerykanie, Rumuni, Mołdawianie i Polacy – każdy miał swój wielki udział. Trochę bez sensu była ta sprzeczka, kto w Polsce bardziej. Najważniejsze, że Pan Poczobut jest wolny i jest w Polsce. Wielka sprawa.

I sprawy krakowskie szerzej:

1. Krakowskie święto flagi. 2 maja to Dzień Flagi Rzeczpospolitej. W Krakowie onegdaj Prezydent Miszalski zaproponował, aby flagę Rzeczpospolitej wieszać cały czas, nie tylko od święta. Tak robią Amerykanie i wiele innych narodów. Tak też jest u mnie w domu, gdzie flaga Rzeczpospolitej wisi cały czas. Razem z flagą Unii Europejskiej.

2. Krakowski 3 maja. Msza Święta za Ojczyznę w Katedrze Wawelskiej, przemarsz ulicami Krakowa ze składaniem kwiatów pod Katyńskim Krzyżem i na placu Matejki. Potem Lekcja Śpiewania i patriotyczny tramwaj po Krakowie. I wszędzie flaga Rzeczpospolitej. Tak Kraków święcił 3 maja.

3. PiS i 3 maja. Zgoła inaczej chciał święcić 3 maja krakowski PiS, a przynajmniej tak chciała świętować 3 maja szefowa krakowskiego PiS Pani Barbara Nowak. Otóż podobno rozesłała do członków krakowskiego PiS informację o nie przychodzeniu na mszę św. na Wawel i na marsz, a w zamian – msza św. u Bernardynów i uroczystość pod Katyńskim Krzyżem. Ale nawet OO Bernardyni nic o tym nie wiedzieli. Dziwne to i żałosne.

4. Jak łatwo być prezydentem Krakowa. Zaczął się festiwal kandydatów na prezydenta Krakowa. A jeszcze zwierz żyw, a już się niektórym marzy ta funkcja. Jako że współpracowałem z kilkoma prezydentami, scharakteryzuję pracę i obowiązki Prezydenta Stołeczno-Królewskiego Miasta Krakowa. Sprawy bieżące to setki dokumentów i spraw, które dziennie musi przyswoić Prezydent. Oczywiście może część spraw delegować, ale wiedzę musi mieć.

To spotkania ze współpracującą bezpośrednio kadrą, a to kilkanaście/kilkadziesiąt osób, to spotkania z gośćmi zewnętrznymi – dyplomatami, biznesmenami, ważnymi dla społeczności osobami, to spotkania z radnymi, szefami klubów, dyrektorami wydziałów, departamentów, zarządów i jednostek, to spotkania z prezesami spółek komunalnych i zewnętrznych podmiotów bizesowych, to spotkania z załogami, związkami zawodowymi, grupami zawodowymi i wiele, wiele innych. To obecność na wszelkich dużych uroczystościach, koncertach, otwarciach i pogrzebach, to praca od godziny 7 do 20. Czasem do 22, prawie w każdą sobotę, niedzielę i większość świąt. To działania koncepcyjne, tworzenie głównych założeń głównych strategii, to rozmowy z ekspertami, dziennikarzami, specjalistami. To realizowanie sprzecznych oczekiwań i tłumaczenie tego ludziom i mediom.

Łatwo takim być? Łatwo spełnić takie zadania? Kto z potencjalnych kandydatów zarządzał taką machiną, kto zarządzał takimi tysiącami, dziesiątkami tysięcy ludzi? Wieczny kandydat, którego maksimum to zarządzanie małą spółką lub średnim stowarzyszeniem? Kandydaci partii politycznych, którzy oprócz ministrów i wojewodów nie zarządzali niczym? Łatwo mówić, gorzej zrobić, najgorzej się z tego tłumaczyć! Dobrze, że to tylko teoria, bo prezydenta się nie zmieni.

5. Referendum się zbliża. Już za 3 tygodnie referendum odwoławcze i będę o tym coraz częściej pisał. Oczywistym jest, że jestem przeciwnikiem tego referendum, bo nie idzie tutaj o zmiany na lepsze, idzie o spowodowanie, aby wreszcie spełniło się marzenie Łukasza Gibały, marzenie zostania prezydentem Krakowa. Dlatego zostały zaangażowane ogromne środki finansowe Gibały. Bez tych środków prawdopodobnie nie udałoby się nawet zdobyć wystarczającej liczby podpisów, ale czy one wystarczą do przejęcia Krakowa? Czas pokaże, ale mnie wydaje się to niemożliwe.

6. Ataki i co po atakach. Tydzień temu pisałem o atakach, wulgarnych i wrednych, nieprawdziwych i szkalujących ludzi prezydenta Miszalskiego. Także chodziło o mnie, bo zostałem zaatakowany obrzydliwym filmem, opisującym nieprawdziwe sprawy w sposób wulgarny i ordynarny. Potem internetowi bandyci zaatakowali moje partyjne koleżanki, też przedstawiając nieprawdziwe, wulgarne i ordynarne oskarżenia. Wielu pytało mnie, co zrobię i jak mi pomóc.

Jak dziś widać, strony z tymi draństwami już nie ma. I dobrze. Kto sieje wiatr, zbierze burzę i ci, których to dotyczy, już to czują. A w przyszłości wyjdzie, kto stał za tymi bezeceństwami. Nie tylko wyjdzie, ale i ludzie ci będą się tłumaczyć na Policji, w prokuraturze i w sądzie. Będzie bardzo ciekawie i wielu będzie zdziwionych i przestraszonych. I nie mówcie mi „moraliści”, że straszę, bo gdzie byliście, gdy te draństwa się działy? Nie reagowaliście, bo było Wam na rękę. A teraz sprawiedliwość (i prawo) spowoduje, że winni zostaną ujawnieni i ukarani. Przypominam polskie przysłowie: „kto sieje wiatr, zbiera burzę”. Przygotujcie się na niezłe krakowskie tornado, bo naprawdę będzie ciekawie…

7. Holdingowe święta i plany. W tym roku Holding obchodzi dwie duże rocznice. Pierwsza to 30 lat funkcjonowania Krakowskiego Holdingu Komunalnego/Podatkowej Grupy Kapitałowej. Te 30 lat to setki milionów zł oszczędności, to nowe standardy funkcjonowania, to nowe i nowatorskie działania, to największa komunalna spółka w Polsce i wielkie inwestycje i wielkie aktywa.

Druga rocznica to 10 lat od startu krakowskiej Ekospalarni, zwanej Zakładem Termicznego Przekształcania Odpadów. To nowoczesny, jeden z najbardziej nowoczesnych tego typu zakładów w Polsce i Europie, to powód niskich cen odpadów w Krakowie, to duże źródło ciepła i energii elektrycznej dla Krakowa, to innowacje i sztuczna inteligencja, to punkt odniesienia dla wielu tego typu instytucji w Europie. Jestem osobiście dumny, że i w pierwszym wydarzeniu i w wydarzeniu drugim brałem czynny udział. To wielki zaszczyt, ale i wyzwanie na przyszłość.